MİMARLIK ADINA HER ŞEY - DOKUNUŞ

İnsan doğası itibari ile ebeveynlerine ve çevresine ihtiyaç duyar, en yakınından öğrendikleriyle kişisel gelişimine başlar ve çevresi ile bu gelişimini şekillendirir. Her şey zaman denilen olgunun içinde zamanı geldiğinde gerçekleşir. Bizler insanoğlu olarak bende dâhil gözlemlemeyi çok severiz ama kendi hayatımızı hep en son gözlemleme ihtiyacı duyarız ve genellikle hayatımızın akışı içerisinde kaybolur gideriz. Tam anlamıyla ifade etmek istediğim şu ki, bizler hayatımızın her aşamasını bireysel olarak kendimizi gözlemlemeli ve doğru zamanlara, doğru koşullara her daim hazırlıklı olmalıyız. Bizler ki; insan olarak dünya üzerindeki en zeki hayvan topluluğu olarak kendimizle gurur duyarken, öncelikle bizim yapmamız gereken bu davranış biçimini, hayvan olarak tabir ettiğimiz canlılar her dakika, her saniye ve her an yapmaktadırlar.  Kendilerini sürekli kontrol ederler, her zaman çevresindeki tehlikelere açık ve uyanıktırlar, gözlemlemeyi çok iyi yaparlar ve en ufak fırsat...

         Meslek bir bakıma insanın kişilik sürecinin de tamamlanması demektir. Bu süreç yürümek gibi heyecanlı, tehlikeli bir o kadar desteğe ve tecrübeye ihtiyaç duyar. Her kafadan bir sesin çıktığı, yolunu bulunmaktansa kaybedilmeye daha yakın olunduğu dönemdir. Bir başka deyişle zaman zaman karmaşıklıktır. Bu heyecan dolu başlangıç en verimli nasıl değerlendirilir ?       Günümüzde en büyük faktör her zaman olduğu gibi tabiki de ailelerdir. Aileye bağlı olarak mesleğin devamı gelir, babadan oğula geçen usta-çırak ilişkisi her zaman görülmüştür ki; usta çırak ilişkisi her daim başarı getirmiştir, meslekte daha hızlı ve nitelikli bireyler ortaya koymuştur. Geçmişimize dönüp şöyle bir bakacak olursak:      Osmanlı da usta çırak ilişkisi; bir meslekten ziyade zanaat olarak adlandırılır, yapılan işte en iyi olma çabası bunun yanında el becerisi ve en iyi hizmeti verebilmek gibi etik kavramlarda mesleğin bir parçası halindeydi.B...